به یاد آرزوهایم

ahmadgorgani — Tue, 06 Mar 2007 15:22:26 GMT

گاهی دل های نرم هم ترک می خورند؛

مثل ابرها...

آب می شوند!

با این تفاوت که گوش شهر را کر نمی کنند و

تنها بالشتشان خیس می شود!

گاهی سیاهچاله ها فقط خودشان را می خورند

و ماه فقط سنگ آسمان را به سینه می زند!

ahmadgorgani — Wed, 21 Feb 2007 08:58:36 GMT

با تو آسان می شود از دست سختیها گریخت

رو به سوی ظلمت شبهای بی فردا گریخت

بی تو ای آزادی ای والا کلام

گر نباشی در میان باید که از دنیا گریخت

به امید اینکه ازاد باشیم و ازاد زندگی کنیم و ازاد بمیریم . ازاد .....ازاد ...... ازاد

لحظه های رفتن و رفتن و ...

ahmadgorgani — Fri, 09 Feb 2007 14:19:18 GMT

حرف رفتن که می شه باید از تو دل برید . باید از فاصله گفت .

و بعد از رفتنت ...

شبی از پشت یک تنهایی نمناک بارانی ،تو را با لهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم .

برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس

تورا از بین گلهایی که در تنهاییم روییده با حسرت جدا کردم

و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی ؟

دلم حیران و سرگردان چشمانی ایست رویایی

و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم تو را

در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم .همین بود آخرین حرفت.

ومن بعد از عبور تلخ و غمگینت حریم چشمهایم را برای اشکی از جنس غروب

و ساکت و نارنجی خورشید وا کردم

نمی دانم چرا رفتی ؟ نمی دانم چرا .

شاید خطا کردم و تو بی آن که فکر غربت چشمان من باشی

نمیدانم کجا ،تا کی ،برای چه ،

ولی رفتی و بعد از تو باران چه معصومانه می بارید .

و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد .

و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره ی مهربانی دانه بر می داشت

تمام بالهایش غرق در اندوه و غربت شد

و بعد از رفتن تو آسمان چشم هایم خیس و بارانی بود .

و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد

که من بی توتمام هستی ام از دست خواهد رفت.....

کسی حس کرد که من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد .

وبعد از رفتنت دریاچه بغضی کرد .

کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد

و من بی آنکه می دانم تو هرگز یاد مرا باعبور خود نخواهی برد.

هنوز آشفته ی چشمان تو ام برگرد !

ببین که سر نوشت انتظار من چه خواهد شد .

و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید

کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت :

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم .

ومن در حالتی ما بین اشک و حسرت و تردید

کنار انتظاری که بدون پاسخ و سردست ،

و من در امواج پاییزی ترین ویرانی یک دل،

میان غصه ای از جنس بغض کوچک ابر

نمی دانم چرا؟

شاید به رسم پروانگی مان باز

برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم ..

شمع شب من امشب چرا بدون ریختن اشک می سوزی

چه زیبا اطراف را روشن ساخته ای و خود آب می شوی

من نیز پروانه ای هستم که از زیباییت آنقدر لذت می برم که

سوختن بالهایم را احساس نمی کنم . بسوزان شمع من که

سوختن در آتش تو زیبا تر و ستودنی تر از پرواز در باغ

ریا است ..

خدایا من در کلبه فقیرانه خود چیزی را دارم که تو در

عرش کبریایی خود نداری . من چون تویی دارم و تو خود نداری .

هر وقت که گیر می کنیم یادمون ازش می افته . چقدر خوبه ادما همیشه گیر باشن .خدایا گیرتیم

تاسوعا 85

ahmadgorgani — Mon, 29 Jan 2007 13:58:02 GMT

شب تاسوعا

ابوالفضل

مسجد ولی عصر

مهدی مختاری

خوب تو این روزا هر کسی یه جوری حال می کنه . خوب عشق کردن منم با ابالفضله . شب عاشورا رو تو مسجد ولی عصر فرهنگیان حال کردیم با صدای حاج مهدی و روزه ابالفضل و گریه های های های . اما تو یه چیزی حیرونم .....

این صدای تپش قلبم نیست در حسینیه دل سینه زنیست

مگه هر کی که بد شد دل نداره

اگه عشقش مرا حاصل نداره

اگه آدم بدا عاشق نمی شن

به والله دل کمه دنیا رو می دم

اگه عشقت نبود اینجا نبودم

گرفته عشق تو کل وجودم

تو که از دل ربا ها دل ربودی

در عشقت چرا بر من گشودی

گلها

ahmadgorgani — Wed, 27 Dec 2006 05:02:18 GMT

شب شد. خورشيد رفت...

آفتابگردان دنبال خورشيد ميگشت ناگهان ستاره اي چشمک زد

آفتابگردان سرش را پايين انداخت. آري.... گلها هيچوقت خيانت نميکنن

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

مثل یک بیت ته قافیه ها خواهم مرد

تو که رفتی همه ثانیه ها سایه شدند

سایه در سایه آن ثانیه ها خواهم شد

شعلها بی تو ز بی رنگی دریا گفتند

موج در موج در این خاطره ها خواهم مرد

گم شدم در قدم دور ی چشمان بهار

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

دلم می خواد داد بزنم

ahmadgorgani — Mon, 04 Dec 2006 11:48:21 GMT

بعضی وقتاادم دلش می خواد داد بزنه . گمونم منم الان تو اون وضعم . چرا نمی دونم . راستی چقدر خوب بود ادم مثل سیب زمینی بود نه . بی رگ و بی احساس اون وقت هیچ چیزی دور و برش نمیتونست عذابش بده . یکی گفت مثل سیب زمینی شدی . یکی می گه سر کاری . من الان موندم این دو تا واژه با هم چه نسبتی دارن . اصولا چرا باید واسه من به کار برن . مگه من تا حالا واسه کسی به کار بردمشون . مهم نیست . تجربه زندگی بود . اینم می زاریم رو حساب خوش اومدای دیگه . خوب اونم این جوریا با ما حال می کنه .

به قول محمود که همیشه می گه :"هر کی واسه ما یه جو معرفت ر و کرد واسش خر وار خروار معرفت رو کردیم " ولی قافل از انکه دیگه دوره این حفا گذشته . بابا الان دیگه فصل بی رگ بودنه .

از این اراجیف و سفسطه های که بافتم گمونم هیچی در نیاد . بهتره بچسبیم به خود خودمون .خودی که دیگه دارم یواش یواش گمش می کنم .

دلم تنگ است

دلم می سوزد از باغی که می سوزد .

نه بیداری نه دیداری

نه دستی بر سر یاری

مرا اشفته می دارد چنین اشفته بازاری

بزار از ابر سنگین نگاهم بازم بارون دلتنگی بباره

ahmadgorgani — Fri, 03 Nov 2006 13:01:15 GMT

من از تو می نویسم کلام ساده ای

تو از من می نویسی که پر آوازه ای

رسیده وقت رفتن نشسته تو چشام

سکوت مبهم تو شکسته تو صدام

برای کوچ آخر تو همراه منی

برای دل بریدن دلیل رفتنی

می مونه کنج سینم هوای انتظار

می خونم شعر رفتن تا برگرده بهار

تو دریای نگاهت شکسته قایقم

تو دنیای بزرگت غریبی عاشقم

برای شعر خوب تو می خونم

مسافر وقت رفتن خداحافظ نگو

تو کوله بار عشقی سفر تا راه دور

که زیر سایبون تو می مونم

سفر تا انتها تو هم با من بیا تو ای همراه من تموم لحظه هام

تو تنها عاشقی برای قصه هام بیا با من بمون تو نبض جاده هام

خوب اینم اخر قصه ما . من تموم قصه هام قصه توست اگه غمگینه اون از غصه توست. مسافر ما هم رفت .

من احمد یه مسافر

ahmadgorgani — Mon, 16 Oct 2006 09:46:26 GMT

کاش زندگی مانند نوشته ای بود; در ان صورت می توانستیم هر قسمت از ان را که می خواهیم پاک کنیم و یا به گونه ای دیگر بنویسیم.

مثل یه قصه, زیبا

مثل یه خواب کوتاه

من اسمت رو گذاشتم,

قشنگترین اشتباه...

ahmadgorgani — Wed, 26 Jul 2006 10:07:18 GMT

آشفته دلان را غم شوریده سران نیست

این طایفه را غصه رنج دگران نیست

ای هم سفران باری اگر هست ببندیم

این ملک اقامت گر ما رهگذران نیست

غالب رو عوضش کردم وقتی وارد شدم حس کردم همون وبلاگ قبلیه وبلاگی که یکی از دوستام قالبش رو انتخاب کرده بود ....شهر من بوسه بر خاکت!!!براش سه تا فاتحه بفرستین

اهنگشم عوض کردم..کف نرفتمااا ..خودم اپلود کردم عاشق این اهنگ بودم اهنگ وب ستاره و خیلیای دیگه

گیرم که در باورتان به خاک نشستم و ساقه های جوانم از ضربه های

تبرهاتان زخم دار است...............با ریشه چه میکنید؟!!

گیرم که بر سر این بام بنشسته در کمین پرنده ای پرواز را علامت ممنوع

می زنیدبا جوجه های بنشسته در آشیانه چه می کنید

گیرم که می زنید گیرم که می بریدگیرم که می کشیدبا رویش ناگزیز جوانه

چه می کنید...

آمین...

ahmadgorgani — Fri, 14 Jul 2006 21:19:05 GMT

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم

بیا کز چشم بیمارت هزارن رخت بر چینم

خوب بعد یه قرن اومدیم آپش کنیم خداییش چیزی نبود که بنویسم اخه فکر می کنم ادم نباید حرفای دل رو بنویسه ما هم که هر چی داریم حرف دله . البته این فکر اخیرا به مغزم خطورکرده البته اگه مغزی مونده باشه.

خوبمی خوام امشب واستون قصه بگم قصه های دلمو تو می دونی

عجب.....عجب.....عجب ....این بالایی یعنی چی اون وقت ....

خوب این و بگم یه سوال که یه خاطره رو زنده کرد...چند وقت پیش یکی گیر داده بود که داداش تو میونت با دخترا چطوریه گفتم نپرس گفت چرا گفتم چون خرابه از علت جویا شد گفتم نپرس گفت می پرسم گفتم خوب باشه بپرس ...بالاخره مجبور شدم که اعتراف کنم ...

عجب خاطره ای ....جونم برات بگه که یادمه یکی از این شبای قشنگ شهرمون با یکی از دوستان محترم رفتیم تو شهر از قضا اون شبم از شانس ما شب نیمه شعبان بود که بر و بچه های گرگانی ملتفت هستن اون شب تو گرگان چه خبراستهیچی ما هم حقیقتن اون موقع تو اوج بچه مثبتی بودیم داشتیم می اومدیم پایین که جلومون خوردیم به یه گروه از پسرای سرگردون که دو تا دختر سر گردون تر از اونا رو حلقه زده بودن و داشتنبه ارومی طیر الارض می کردن ...هیچی من دیدم داره دیر می شه به دوستم گفتم بزن از کنارشون بریم بابا حال نداریم هییچی افتادیم تو سبقتاز کنار این گروه ظاهرا ارام اقا تا اومدیم رد بشیم که البته رد شدیم دیدم از پشت سر یه چیزی فکر کنم کیف بود خورد تو ملاج من ...

ظاهرا اقایون محترم به خانمای محترم تر از خودشون در حین رد شدن من پشت پا زده بودن که نزدیک بود منجر به سقوط خانم بشه و ایشون هم بنده رو ضارب حدس زده بودن و ضربه قشنگی رو نواختن کردن بله و بدین ترتیب بود که میونه من و دختر خانما شکر اب شد.

عجب...عجب....عجب.....عجب ضربه ای بود...کار پدر روبرتو کارلوسم نبود خداییش

مجبورم مجبور ...می فهمی ...مجبور !!!

خداییش اون شعر اول پست به ااین متن زاغارت می خوره اصلا .اشکالی نداره ما می خورونیمش